Groene groei: een wenkend perspectief?

In het debat over groei en duurzaamheid wordt de laatste jaren vaak de term ‘groene groei’ gebruikt. In deze CPB Policy Brief wordt betoogd dat het ideaal van ‘groene groei’ voorlopig nog ver verwijderd is. Een ‘groenere’ groei lijkt het maximaal haalbare.

Foto van de publicatieomslag

Lees ook het bijbehorende persbericht, en het CPB Achtergronddocument:

• 'Groene groei: een wenkend perspectief? (achtergronddocument)'

Met de term 'groene groei' wordt meestal een situatie bedoeld waarin economische groei niet langer gepaard gaat met een toenemende druk op de draagkracht van de aarde en de grondstofvoorraden niet langer opraken.

De combinatie van eindige voorraden grondstoffen en grenzen aan de draagkracht van de aarde betekent dat groene groei op den duur de enige weg is die de mensheid zicht geeft op een duurzame verbetering van de levensstandaard. Dit geldt voor Nederland, maar ook voor de wereld als geheel. Een groen en welvarend Nederland kan slechts duurzaam bestaan in een wereld die ook als geheel binnen de draagkrachtgrenzen van de aarde blijft. Vandaar dat er nationaal en internationaal pogingen worden gedaan om groene groei te bewerkstelligen.

Voor de huidige welvaart heeft economisch beleid gericht op een groene groei twee kanten. Enerzijds leidt het tot nieuwe kennis, nieuwe werkgelegenheid en de ontwikkeling van nieuwe sectoren. Maar anderzijds ook tot kapitaalvernietiging, faillissementen en, in sommige sectoren, tot een afname van de werkgelegenheid. De ervaring en de economische logica leren dat er bij invoering van groene beleidsmaatregelen slechts zelden sprake is van een win-winsituatie. De les voor beleidsmakers is dat uitruilen tussen welvaart-nu versus welvaart-later de boventoon voeren.